Zwarte zaterdag

Het eerste weekend van augustus is traditioneel een zwart weekend op de Europese wegen wat files betreft. Toen we onze vakantie in de Provence boekten waren we dit echter even uit het oog verloren en planden we ons vertrek op 1 augustus.

Een dikke twee weken geleden zagen we gelukkig onze fout in en boekten we nog snel een kamer in Hotel Balladins, in de buurt van Lyon. Zo zouden we de eerste 700 kilometers van onze trip op vrijdag maken en moesten we niet vrijdagnacht rijden om de files te vermijden. Het eerste deel van ons plan lukte ook. Op een paar kilometers file in Luxemburg na, bereikten we Lyon zonder problemen.

Over het hotel hadden we zeker geen klagen, alle comfort dat we nodig hadden was er, maar omdat Lenka samen met ons op één kamer sliep besloten we wel op tijd te gaan slapen en ook op tijd op te staan om verder naar Saint-Didier te rijen en zo het drukke verkeer een beetje voor te blijven. Zo gezegd, zo gedaan en dus liep de wekker om 6h af en zaten we omstreeks 7h in de auto. Klaar voor de laatste 250 kilometer en vroeg genoeg om het verkeer voor te zijn. Dachten we, maar wat waren we verkeerd. We waren amper op de ring rond Lyon en het verkeer zal al vast.

En het werd er niet beter op. Heel de rit was een aaneenschakeling van druk tot stilstaand verkeer. Eén keer hebben we geprobeerd om, op aanraden van Waze, een alternatieve route te nemen maar buiten het feit dat we daar niet stil stonden bracht het ons niets op. Drie auto’s die ons opvielen toen we de autostrade verlieten, reden, toen we de autostrade weer op gingen, opnieuw in onze buurt. Geen tijd gewonnen dus.

Uiteindelijk kwamen we rond 12h aan in Saint-Didier. U leest het goed, we hebben 5 uur nodig gehad om 250 kilometer te rijden. Het zal u niet verbazen dat ik blij was dat we er waren. Maar ik was ook blij dat we toch op vrijdag morgen vertrokken waren. De volledige rit doen op zaterdag zou betekend hebben dat we nog veel meer in de file gestaan hadden (het file record in Frankrijk is immers vandaag gesneuveld). En nu hebben we nog iets van onze zaterdag.

En Lenka? Die heeft zich heel flink gehouden. Zowel op vrijdag als op zaterdag heeft ze zich amper laten horen in de auto, ondanks dat het de eerste keer was dat ze zo lang in de auto moest zitten. We mogen eigenlijk van geluk spreken want ik denk dat een jengelende kleuter de reis een pak moeilijker had kunnen maken. We hebben natuurlijk al een paar keer tegen Lenka gezegd dat ze heel flink geweest is, in de hoop dat ze op de terugreis, die we wel in 1 keer gaan doen, even flink gaat zijn. Maar daar gaan we nu nog even niet aan denken. Nu is het tijd om te genieten van de omgeving en het mooie weer. Zo zijn die files snel vergeten.

Comments

comments

5 thoughts on “Zwarte zaterdag

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *