Tales of the bouncer – Intro

Jarenlang heb ik – als tweede job – in de bewaking gewerkt. Evenementen, parkeerwachter op een discotheek, portier in een danscafé en later nog als security op fuiven allerhande. Ik speel al een lange tijd met het idee om wat verhalen uit die tijd neer te schrijven. Nu lijkt me het een goed moment om er mee te beginnen. Maar eerst even een korte inleiding.

Het begin

Het begon allemaal toen ik als jong gastje begon te werken bij een firma die logistieke steun gaf bij evenementen. Opbouw, afbraak, ondersteuning tijdens het event, dat soort dingen. Zo heb ik op heel veel leuke events kunnen werken. Van Zingaro en Jumping Mechelen, over de fandagen bij RSC Anderlecht tot hamburgers bakken op fesitvals zoals Rock Werchter, Pinkpop, …

Die firma deed ook bewakingsopdrachten op grote festivals, toen nog met vrijwilligers. Dus van zodra ik oud genoeg was, begon ik die ook mee te doen. Eerst als zo iemand die een straat controleert dat er enkel mensen met een bewonerskaart in mogen. Maar een paar jaar later als verantwoordelijke van een ploeg van 100 mensen.

In de tussentijd begon ik ook voor een andere firma bewakingsopdrachten uit te voeren in het Sportpaleis en Vorst Nationaal. Hiervoor moest ik wel dringend op opleiding om in orde te zijn met de Wet Tobback. Het was natuurlijk leuk om al die optredens mee te maken, maar nog leuker was het geld dat ik er mee verdiende zeker omdat ik nog naar het school ging. Ik had opeens budget genoeg om te doen wat ik wilde (zonder extreem zotte dingen te doen natuurlijk).

Parkeerwachter

Op een gegeven moment vroeg mijn – 10 jaar oudere – beste kameraad of ik eens niet wilde inspringen in zijn job als parkeerwachter bij een discotheek. Omdat het goed betaalde en makkelijk werk was deed ik dat met plezier. In het begin waren we met 3 parkeerwachters die elk een avond werkte maar na verloop van tijd werkte ik er bijna elke vrijdag- en zaterdagavond. Dat heb ik 3 jaar gedaan totdat ik er ontslagen werd (daarover later zeker meer).

Fuiven en danscafé

De baas van de firma die ook de portiers voor de discotheek leverde bood me daarna aan om voor hem te komen werken. Meestal security op fuiven maar soms ook eens inspringen in een discotheek als portier. Dit heb ik even gedaan totdat op een moment een andere kameraad vroeg of ik zijn plaats aan de deur in een danscafé wilde overnemen. De baas daar was zo tevreden over mij dat het een vaste baan werd voor mij voor ik het wist stond ik daar elke vrijdag- en zaterdagavond gedurende anderhalf jaar.

Toen de zaak dreigde te sluiten besloot ik eieren voor mijn geld te kiezen en mijn job daar te stoppen. In plaast daarvan gin ik terug enkel op fuiven werken. Door mijn ervaring, en het feit dat ik heel close was met de baas, groeide ik door naar een soort van verantwoordelijke. Alles regelen met de organisatie, de mensen plaatsen, het overzicht houden gedurende de avond,…

Ondanks dat dit een droomjob was die ik met heel veel plezier gedaan heb, kn ik het op  den duur niet meer aan. Mentaal werd het steeds zwaarder en zwaarder en dus besloot ik 8 jaar geleden om er mee te stoppen. Ik denk soms nog met veel plezier terug aan die tijd, maar ik zou niet opnieuw willen beginnen. Zeker niet met een gezin met twee jonge kindjes.

Comments

comments