Relativeren

Vanmorgen had ik al heel vroeg in Brussel afgesproken met Elena en Nick uit Kiev. Ze zijn voor hun werk in België en via Google waren we op mijn urban exploration website uitgekomen en wilden eens graag mee op pad.

Omdat @Donnafabre op vakantie is en ik haar kater met suikerziekte 2 keer per dag een insulinespuitje moet geven stopte ik hiervoor nog even alvorens we naar onze eerste locatie reden.

Toen ik uitlegde wat ik ging doen kreeg ik de vraag of ze dat goed gehoord hadden dat het over een kat ging. Toen ik bevestigde, vertelden ze mij dat er in Oekraïne mensen zijn die insuline nodig hebben en het niet kunnen betalen, terwijl het voor ons de normaalste zaak van de wereld is.

En toen dacht ik bij mezelf dat we het hier eigenlijk zo slecht nog niet hebben. Toegegeven, er zijn een paar dingen die we anders zouden willen zien of zaken die we niet zo fijn vinden, maar uiteindelijk moeten we toegeven dat we hier best een goed leven (kunnen) leiden.

Zo eens praten met mensen uit een ander land, het leert je alles te relativeren.

Comments

comments

5 thoughts on “Relativeren

  1. Jep. Het is hier heerlijk. Veel suikerpatiënten komen met hun insuline maar de helft van de maand toe en moeten dan nog een week of twee zonder verder. Met erg weinig begeleiding, slecht eten en dito zorg. Nee, wij zitten hier enorm goed.

      1. Ik meen alles wat ik zeg. Een paar jaar geleden deden mijn ouders pleegzorg voor twee Roemeentjes. Drie maanden hier, zes maanden terug, drie maanden hier. Die hun vader had suikerziekte. De helft van de tijd had hij insuline, de andere helft gebruikte hij niets en leefde hij met waarden tussen de 180 en 250. Normaal zit je rond de 100, maar het zijn de pieken en dalen die gevaarlijk zijn.

        Een half jaar geleden was ik in India. Het enige land ter wereld waar ze aan ruimtevaart doen én waar mensen staar / cataract krijgen door ondervoeding. Kinderen van een jaar of vijf eh.

        Nee echt, het is hier niet zo slecht.

        1. Sorry, ik dacht even dat je bedoelde dat er in België mensen waren die maar de helft van de maand toekwamen, verkeerd begrepen dus.

  2. Inderdaad Wim, we hebben het hier niet slecht. En toch zijn we zo vaak aan het klagen en zagen… Af en toe moeten we eens met onze neus op de feiten gedrukt worden om eens stil te staan bij die zaken en te beseffen wat voor luxe wij eigenlijk hebben en als vanzelfsprekend vinden.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *