Programma Urban Exploration

Wims schuld

In mijn vriendenkring is er al jaren 1 regel waar niet van afgeweken lijkt te worden: het is altijd mijn schuld. Telkens er iets fout gaat doet iedereen zijn uiterste best om een uitleg te vinden waarom het dan wel mijn schuld is. Afgelopen week werd heel het concept naar een nieuw niveau getild, met dank aan Stad Zottegem. Vanaf nu is ook urban exploration mijn schuld!

Urban Exploration

Jaren geleden – er was nog geen sprake van Spartan Wim, Coach Wim of van mijn beide dochters – had ik veel vrije tijd. In een opwelling besloot ik avondschool fotografie te volgen. Al snel rolde ik in de tak van Urban Exploration. Urbex is het fotograferen van verlaten gebouwen. Het is een prachtige hobby, maar niet helemaal legaal. Vaak hadden we geen toelating om een gebouw binnen te gaan. Dit hield ons echter niet tegen en was zelfs een deel van het plezier. De kick om niet betrapt te worden terwijl we onze foto’s maakten.

Los van het feit dat we op het randje van de legaliteit balanceerden hadden we toch een soort erecode die we aanhielden. “Take nothing but pictures and leave nothing but footprints”. Met andere woorden, laat de locatie achter zoals je ze vond en breng geen vernielingen aan. Jammer genoeg houdt niet iedereen zich daaraan. Zo bleek dus deze week.

Stad Zottegem

Toen ik vanmorgen thuiskwam van vakantie lag er een brief van Stad Zottegem op mij te wachten. Met gebrek aan slaap grapte ik nog tegen mijn vrouw ‘Allez, wat heb ik nu weer fout gedaan’ terwijl ik de enveloppe open scheurde.Meteen viel mijn oog op ‘Programma Urban Exploration’. Omdat ik in het verleden al eens een tentoonstelling deed dacht ik meteen dat het daar iets mee te maken had. Toen ik verder las bleek het absoluut niet zo te zijn.

Net zoals in veel steden staat er in Zottegem een mooi pand leeg. Blijkbaar zijn er een paar uban explorers daar foto’s gaan nemen. Hierbij zouden er vernielingen aagebracht zijn. ┬áIn de zoektoch naar de schuldige kwam men blijkbaar bij mij terecht. Zoals zo vaak het geval is, was het Wim zijn schuld.

Website

Om mijn fotografie te promoten was ik indertijd op zoek was naar een goede domeinnaam voor mijn site. Blijkbaar had ik het geluk aan mijn zijde want de domeinnaam urbanexploration.be was nog beschikbaar. Ik hoef u vast niet uit te leggen dat deze domiennaam heel goed bleek te zijn om hoog te eindigen in zoekresultaten in Google. Zelfs nu, jaren na de laatste update, krijgt mijn site nog 200 – 300 bezoekers per dag, puur door Google searches.

En dit is waarschijnlijk ook wat er hier gebeurd is. De mensen die betrapt werden, zullen gezegd hebben dat ze aan urban exploration deden. Iemand bij Stad Zottegem of de lokale politie zal geen flauw benul gehad hebben wat dit inhield en besloot Google te gebruiken. En welke website verschijnt als vierde resultaat? Juist, mijn website. Gemotiveerd als die persoon was besloot hij even op te zoeken wie achter die website schuilgaat en mij een brief te sturen.

Programma Urban Exploration

Helaas is er helemaal geen ‘programma urban exploration’. Meer nog, de locatie in kwestie heb ik nooit bezocht. En bijgevolg zijn dus ook geen foto’s van te vinden op mijn site. Laat staan dat ik ‘het bezoeken van de locatie promoot’. Ik snap dat er iemand graag zijn job goed wilde doen maar hier ging hij of zij toch erg kort door de bocht. Ik kan dan ook moeilijk gevolg geven aan de vraag van Stad Zottegem. Meer nog, bij deze wil ik even duidelijk maken dat ik geen schuld heb aan mensen die aan urban exploration doen!

Comments

comments