Lifters

Dinsdag, iets voor 6 uur ‘s morgens, het regent en waait terwijl ik naar Diest rijd. Langs de kant van de weg staat een man te liften. Wat doe je dan op zo’n moment? Stoppen natuurlijk en vragen waar hij naartoe moet. Ver moest hij niet, hij was op weg naar het station maar had geen zin om die afstand te voet in de regen te doen. Ik kan daar inkomen en omdat het station maar een kleine omweg voor mij bracht ik hem tot daar.

Eigenlijk doe ik dat bijna altijd, lifters meenemen. En waarom ook niet. Meestal zit ik toch alleen in de auto en als ik tijd heb, is het een kleine moeite om dit te doen. Ik wil er zelfs eens een omweg voor doen. Zoals die keer dat ik een Amerikaan oppikte in Maastricht en die op weg was naar Brussel. Tot Brussel bracht ik hem niet, maar hij was al tevreden dat ik hem in Leuven wilde afzetten, ook al was dat toen een kleine omweg voor mij.

Soms zeggen mensen mij, dat ze dat niet graag doen, een lifter meenemen. En ik heb daar alle begrip voor. Maar ik probeer er steeds van uit te gaan dat mensen geen slechte bedoelingen hebben. En als het ooit toch het geval moest zijn, dan zien we dan wel hoe het afloopt. Ik ga er in elk geval niemand voor langs de kant van de weg laten staan.

Een van de voordelen van lifters mee te nemen is dat er vaak boeiende gesprekken gebeuren, zeker als er mensen met een andere nationaliteit in je auto zitten. Maar soms levert het ook leuke verhalen op. Zoals die ene keer dat ik een lifter oppikte op een kilometer van mijn deur…

Het was zondagavond en ik reed van de fitness naar huis. Op de steenweg waar ik woon merkte ik een lifter op en dus vroeg ik hem waar hij naar toe moest. Hij vertelde dat hij naar Leuven ging maar dat een paar kilometer in die richting ook al goed was. Toen dat hij vertelde dat hij wat lang op de voetbal was blijven hangen en eigenlijk naar het kot van zijn vriendin ging besloot ik om door te rijden tot Leuven – wat uiteindelijk niet zo heel ver is van waar ik woon – zodat hij nog kon genieten van een leuke avond.

Het gesprek ging over koetjes en kalfjes totdat mijn gelegenheidspassagier opeens stil viel. En die stilte bleef duren tot we in Leuven waren. Eens bij het kot van zijn vriendin stapte hij heel snel uit en sloeg de deur van mijn auto toe terwijl hij nog gauw een ‘dank je wel’ mompelde. Ik kon me niet herinneren dat ik iets verkeerds had gezegd en al gauw was ik zijn bizarre gedrag vergeten.

Toen ik thuis kwam wilde ik mijn sporttas, die op de achterbank van de auto lag, nemen. Terwijl ik de deur open deed, werd het me duidelijk waarom de lifter opeens stil geworden was. Op de achterbank lag, mooi in het zicht, de bijl die ik de avond voordien gebruikt had als accessoire op een Halloween toch waar ik figurant was. Ik denk dat de lifter bij het zien van die bijl opeens een beetje schrik gekregen had en zichzelf waarschijnlijk al in stukjes zag gehakt worden. Ik hoop in elk geval dat hij alsnog heeft kunnen genieten van vroeger bij zijn vriendin te zijn.

Comments

comments

66 thoughts on “Lifters

  1. wahoo…
    Zelf jaren gelift.
    en als ik kan neem ik er altijd mee.
    Tijdens de grote vakantie zelf voor het eerst met mijn twee oudste kinderen gelift.
    Zalig was dat (we waren ook direct weg.)

    1. Dat geloof ik, dat dat zalig was. Zelf heb ik het nooit gedaan. Of toch, 1 keer na een fuif, maar dat is niet echt liften he.

  2. ik ben beginnen liften als ik terug keerde van Frankrijk 18 jaar oud. ik had een taxistop lift die fout gelopen was.
    Persoon was een dag eerder vertrokken maar had me niet kunnen bereiken.
    Na 3 uur wachten ben ik beginnen liften. 15 minuten later was ik weg. Ik heb toen zeer snel veel lifts gehad. Tot ik vlak voor parijs 4 uur geen lift vond.

    Waarna ik uiteindelijk in een vrachtwagen mocht meerijden, die me dan CB gewijs een nieuwe connectie gaf, en toen stapte ik van vrachtwagen in vrachtwagen… Tot aan Brussel zuid.

  3. de tweede keer dat ik lifte, had ik een bus gemist. (ik zag hem net wegrijden en de volgende was pas een uur later).
    Ik heb gelift en was eerder op mijn bestemming dan de bus. En vanaf dan nam ik geen bus meer…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *