Koppig

Zondagnamiddag, ik sta op het punt om te gaan lopen, en ik wil nog tegen Lenka dag zeggen.

“Lenka, krijg ik nog een kus?”
“Nee!”
“Krijg ik dan een knuffel?”
“Nee!”
“Krijg ik dan een high five?”
“Nee!”
“Een vuistje?”
“Nee!”
“Ok, krijg ik dan gewoon een handje?”
“Nee!”
“Goed, dan gooi ik je wel een kusje. Vang jij het?”
En ik werp dus een kushandje naar Lenka maar ze blijft stoïcijns staan en zegt “Ik heb hem toch niet gevangen”.

Tja, daar sta je dan hé. Koppig dat Lenka soms is. Maar gelukkig weet ik dat ze het van geen vreemden heeft.

Comments

comments