Instincten

Eerder deze week was ik samen met Lenka wat filmpjes aan het bekijken op YouTube. Eén van de filmpjes die Lenka uitkoos ging over de verschillende dieren. In die video komt eerst de (Engelstalige) naam op het scherm en daarna twee of drie foto’s of tekeningen en hoor je het geluid dat het dier maakt.

Eerst kwamen de normale dieren zoals een paard, koe, hond,… en Lenka kon ze allemaal benoemen en hun geluiden nadoen. Maar toen kwam opeens  de wolf aan bod. We zagen een foto van een huilende wolf en we hoorden ook het typische geluid. En op dat moment voel ik Lenka verstijven en kruipt ze dichter tegen mij aan. En ik zie aan haar gezichtje dat ze echt bang heeft.

En dat verbaasde me. Nog nooit heeft Lenka een wolf in het echt gezien of horen huilen. Ze kan dat geluid dus nergens mee associëren en toch kreeg ze er schrik van. Ergens moet er dan toch een soort van instinct zijn waardoor dat geluid als negatief ervaren wordt. Het lag ook niet aan de afbeelding van de wolf die ze op het scherm zag want die was niet angstaanjagender dan de leeuw of tijger die later passeerden. En bij welke Lenka geen enkel angstreactie vertoonde, ondanks het brullende geluid dat er bij hoorde.

Zo een instinct zou ik dan ook eerder verwachten bij dieren en niet zozeer bij mensen. En zo gebeurt het dus wel vaker dat ik mij verwonder over wat opgroeiende kindjes allemaal vanzelf leren en kunnen. En soms is dat prachtig om te zien.

Comments

comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *