Bpost geeft voorrang aan hoffelijkheid

Vanmorgen, iets voor 5 uur, trok ik mijn loopkledij en een fluo hesje aan voor wat een 5 kilometer MAF loopje had moeten worden. Het draaide jammer genoeg iets anders uit.

Zoals altijd loop ik aan de linker kant van de weg – zo heb ik zicht op het aankomende verkeer – op het voetpad en anders op het fietspad als er geen voetpad beschikbaar is. Ik was nog geen kilometer ver, toen ik in de verte een wagen van Bpost op het fietspad zag rijden. Goed 200 meter voor ik er was, keerde de wagen om en reed de andere richting uit, ook op het fietspad.

Zulk gedrag zag ik al eerder en dit stoort me mateloos. Zelfs in die mate dat mijn hartslag de hoogte in ging. En aangezien ik moest lopen aan maximaal 144 BPM besloot ik even te stoppen en en passant de postbode aan te spreken over haar asociaal gedrag.

Dit leidde tot een bijzonder surreële discussie waarin de postbode aangaf op het fiets- en voetpad te rijden omdat het te gevaarlijk is om op straat te stoppen en uit te stappen. Dat ze daarbij anderen (fietsers en voetgangers) in gevaar bracht, kwam niet in haar op. Meer zelfs, ze vroeg of ik toevallig fietsers of voetgangers in de buurt zag.
Toen ik duidelijk maakte dat ik toch wel een voetganger was, kreeg ik als antwoord dat ik aan de andere kant van de weg liep. Een klein beetje later, onze discussie was nog steeds gaande, kwam er een fietser voorbij die wel gehinderd werd en dus de steenweg op moest.

Toen ik zei dat ik een foto ging nemen van haar asociaal gedrag en deze op twitter ging zetten (zoals ik al eerder deed) kreeg ik als antwoord dat ik dat maar moest doen want ‘ik krijg het enkel door en verder gebeurt er niets mee’. Dus ik nam een foto van de achterkant van de auto en toen ik ook eentje langs de voorkant wilde maken – ik stond voor de auto, op het fietspad – vertrok de dame opeens en moest ik opzij springen om niet geraakt te worden door de auto. Hierbij was er contact tussen mijn arm en de rechter buitenspiegel waardoor het glas uit de houder bengelde. Furieus stapte de postbode uit en dreigde ermee de politie te bellen.

Enige tijd later kwam er een collega van haar te plaatse – ze had naar hem gebeld in plaats van naar de politie – en toen deze het verhaal hoorde antwoordde hij dat hij er niets mee te maken had en daarop belde de vrouw alsnog naar de politie om te zeggen dat ik haar spiegel vernietigd had.

Na enige tijd wachten kwam de politie dan ook ter plaatse en nadat ik kort mijn versie van het verhaal vertelde mocht ik beschikken. Geen kwaad woord over de politie trouwens, er was geen vooringenomenheid en iedereen mocht rustig zijn verhaal doen. Ik ga nog een uitnodiging krijgen voor een formeel verhoor waar alles dan genoteerd gaat worden.

Al bij al is er amper iets gebeurd, maar het feit dat een postbode moedwillig de verkeersregels aan haar laars lapt – het is duidelijk dat dit niet de eerste keer is – kan er bij mij echt niet in. Dat ze hierna nog eens probeert om mij aan te rijden en dan klaagt dat de spiegel ‘stuk’ is, nog minder. Ze zal zich daarvoor waarschijnlijk moeten verantwoorden en zal op die manier willen proberen om de schuld bij mij te leggen.

Toegeven, heel dit gebeuren had vermeden kunnen worden als ik de dame in kwestie niet had aangesproken over haar manier van rijden. Maar het had evenzeer kunnen vermeden worden als zij, zoals zo mooi op haar wagen staat, voorrang had gegeven aan hoffelijkheid. Er zijn nu vast mensen die vinden dat ik zulke dingen niet op twitter hoor te zetten maar ik vind van wel. Zulke zaken moeten ‘aangeklaagd’ kunnen worden.

Een veelgehoorde opmerking is dat ook de postbodes onder tijdsdruk staan en hun werk zo snel mogelijk willen doen, maar dit mag ook geen excuus zijn om anderen in gevaar te brengen. En al zeker niet om ze proberen omver te rijden.

Comments

comments

91 thoughts on “Bpost geeft voorrang aan hoffelijkheid

  1. Ze rijden zelfs tot aan de brievenbus om de krant te bezorgen, dwars over fiets- en voetpad. Inderdaad wel in de vroege uurtjes, maar toch…

  2. Voor mij moet de post voorrang geven aan de wegcode. Hoffelijkheid heeft hier niets mee te maken. Het is een slogan die me enorm stoort. Net of de post kan beslissen welke regels ze volgt
    : die van de wet of die van de hoffelijkheid.

  3. Pingback:Uitnodiging tot verhoor | Young Crazy Fool

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *