Bijna betrapt

Een van de hindernissen die we vandaag tijdens het urbexen moesten overwinnen, was een houten muur van een meter of 3 hoog. Op zich geen probleem om er over te geraken: springen, de bovenkant vastgrijpen, optrekken, been erover en aan de andere kant weer naar beneden.

Maar toen ik er terug over klom nadat we klaar waren met fotograferen stond er aan de andere kant van de muur net iemand iets in zijn auto te laden.  En we hadden volgende conversatie

Wim: “Goeiedag, we zijn niet aan het inbreken hoor”
Meneer: “Je doet anders wel rare dingen”
W: “Oh, maar we zijn foto’s gaan maken. Wil je ze eens zien?”
M: “Nee nee!”

En toen stapte hij in zijn auto en weg was hij. Beter zo dat dat hij de politie had gebeld natuurlijk. Maar het waren wel mooie foto’s, dus best wel jammer voor hem.

Comments

comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *