Antwerp 10 miles 2015

Gisteren liep ik voor de tweede maal de Antwerp 10 Miles. Vorig jaar, bij mijn debuut, deed ik het niet zo erg goed en finishte ik in een tijd van 1h40’58”. Mijn bedoeling was vooral om dit jaar beter te doen en liefst ergens te eindigen in de buurt van 1h30.

Zoals duidelijk zichtbaar hieronder was mijn voorbereiding dit jaar een stuk beter dan vorig jaar. Meer dan het dubbel aantal kilometers gelopen, langere afstanden en vooral een veel betere gemiddelde hartslag. En in tegenstelling tot vorig jaar had ik dit jaar al eens 16 km gelopen (in een tijd van 1h33′) Het kon dus haast niet anders dan beter gaan dit jaar. Maar toch stond ik, eerlijk gezegd, met een beetje tegenzin aan de start, maar dat kwam vooral omdat ik dacht dat het saai ging zijn.

2014 2015

Ik startte in wave 2, de wave voor de niet zo snelle lopers, en vlak voor mij stonden twee mensen met een grote rode ballon boven hun hoofd. Dit waren twee pacers die helpen om mensen het juiste tempo te houden om een bepaalde eindtijd te behalen. En in dit geval was die eindtijd 1h30. Mijn tactiek zou dus zijn om zo lang mogelijk bij de twee ballonnen te blijven in de hoop mijn doel te halen.

Al van in het begin lag de snelheid een stuk hoger dan ik normaal loop. De eerste 2 kilometers verliepen aan een tempo van rond de 5’35″/km. Maar verbazend genoeg kon ik het tempo zonder al te veel moeite aanhouden. De hartslag ging niet te hoog en ook de benen voelden goed. Maar bon, toen moesten we natuurlijk wel nog 14 kilometer lopen. Maar het had slechter gekund. Uiteindelijk haalde ik de eerste bevoorrading zonder grote problemen, maar toen gebeurde het. Ik ben niet getraind op drinken uit een bekertje (of op eender welke andere manier) tijdens het lopen en dus moest ik een klein stukje stappen om toch iets van het water in mijn mond te krijgen. En de pacers hoefden dit niet te doen en dus liepen ze een klein stukje uit op mij. Ik besloot om het gat niet toe te lopen maar aan hetzelfde tempo te blijven lopen, ze liepen immers maar een paar tiental meter voor mij.

Maar omdat hetzelfde zich herhaalde bij de 2de en de 3de bevoorrading liepen de pacers steeds wat verder uit. Op dat punt had ik mijn hoop om te finishen binnen 1h30 al een beetje opgeborgen, maar mijn tempo bleef wel goed. Bij elke gelopen kilometer gaf mijn Garmin horloge steeds tussentijden van rond 5’40″/km aan, dus veel langer dan 1h30 ging ik er ook niet over doen. En toen kwam het zwaarste stuk van de dag, de Waaslandtunnel. Bijna 2 kilometer lang en dus bijna een kilometer klimmen. En dat op het einde van de wedstrijd. Binnen in de tunnel had mijn Garmin geen gps-signaal meer dus het was gokken welk tempo ik liep maar opeens zag ik in de verte de 2 rode ballonnen weer. En het leek er zelfs op dat ze steeds dichter bij kwamen, maar dat kwam misschien doordat ik bergaf liep. Maar van zodra de weg weer omhoog liep bleven de ballonnen dichterbij komen en ik voelde mezelf ook niet verzwakken. En dus haalde ik de pacers opnieuw in, nog voor we de tunnel uitwaren.

Bij het draaien naar het laatste rechte stuk naar de finish zei één van de twee pacers dat het niet zo ver meer was en dat iedereen best nog wat kon versnellen. En verbazend genoeg had ik  effectief nog een kleine versnelling in de benen. Terwijl de bordjes langs de kant van de weg aftelden (nog 500 meter, nog 400 meter, …) wierp ik af en toe een blik op mijn Garmin en besefte ik dat ik onder mijn doel van ging blijven en jawel, bij het overschrijden van de finish klokte ik af op 1h29’19” (officiële tijd 1h29’21”)! Mijn doel was bereikt, sneller doen dan vorig jaar (een whopping 10 minuten beter zelfs) en onder de 90 minuten. Ik was tevreden.

Niet enkel mijn tijd was dit jaar beter, maar ook mijn prestatie. Vorig jaar liep ik aan een gemiddelde hartslag van 181 BPM en een maximum van 199. Dit jaar was mijn gemiddelde hartslag maar 174 BPM en ging ik niet over de 189 slagen per minuut. Achteraf gezien had ik dus zelfs nog wat sneller kunnen lopen, maar aangezien ik nog nooit eerder zo snel liep, wist ik niet waar mijn grens lag en had ik voor hetzelfde geld, mezelf opgebrand halfweg de wedstrijd.

 

id808081-15km-06664

Nog een verschil met vorig jaar, is dat ik dit jaar met compressiesokken liep. Ik loop er nog maar een paar weken mee, maar ik merk toch wel verschil. Zeker in de Waaslandtunnel hebben ze volgens mij hun dienst bewezen. Vorig jaar kreeg ik van zodra het omhoog ging, kramp in mijn kuiten, maar dit jaar had ik er geen last van. Dit zal ook wel komen doordat ik beter getraind was, maar de sokken hebben er zeker bij geholpen, daar ben ik zeker van.

Doe ik volgend jaar weer mee? Ik weet het eerlijk gezegd niet, maar als ik mee doe, is het om nog een klein beetje beter te doen dan dit jaar.

Comments

comments

26 thoughts on “Antwerp 10 miles 2015

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *